Sternik jachtowy

  • Wymagania egzaminacyjne

    Aby podejść do egzaminu należy:

    - mieć ukończone 18 lat.
    - ukończyć kurs na stopień Sternika Jachtowego
    - posiadać staż w wymiarze 200h żeglugi, wypływany w minimum 2 rejsach morskich.

    EGZAMIN PRAKTYCZNY

    1. Egzamin praktyczny obejmuje:
    - manewrowanie jachtem pod żaglami,
    - manewrowanie jachtem na silniku,
    - umiejętność dowodzenia załogą,
    - pracę w charakterze członka załogi,
    - osoby nie posiadające stopnia żeglarza jachtowego dodatkowo zdają egzamin praktyczny przewidziany na stopień żeglarza jachtowego.

    2. Umiejętność manewrowania jachtem należy sprawdzić przy spełnieniu warunków:
    - umiejętność manewrowania pod żaglami należy sprawdzić na jednomasztowym jachcie balastowym o długości kadłuba 8-12 m,
    - umiejętność manewrowania na silniku należy sprawdzić na jachcie balastowym o długości kadłuba 8-12 m wyposażonym w silnik zapewniający uzyskanie prędkości nie mniejszej niż 4 węzły,
    - siła wiatru powinna wynosić 2-60B,
    - egzamin z manewrowania jachtem może odbywać się wyłącznie na wodach morskich i w porcie z dostępną keją lub pirsem wyposażonymi w urządzenia cumownicze i dostępną boję manewrową.

    3. Manewry pod żaglami.
    3.1. Manewry podstawowe:
    - odejście od nabrzeża,
    - dojście do nabrzeża,
    - alarm „człowiek za burtą”.
    3.2. Manewry dodatkowe:
    - stawanie w dryf,
    - dojście do boi,
    - odejście od boi.

    4. Manewry jachtem na silniku.
    4.1. Manewry podstawowe:
    - odejście od nabrzeża,
    - dojście do nabrzeża,
    - zacieśnianie cyrkulacji.
    4.2. Manewry dodatkowe:
    - dojście do boi,
    - odejście od boi.

    5. Zakres wymagań.
    1. Egzamin z manewrowania jachtem.
    a) manewrowanie jachtem pod żaglami:
    - zdający wykonuje na jachcie minimum wszystkie manewry podstawowe wymienione w pkt. 3.1.,
    - o ilości, kolejności i rodzaju manewrów decyduje KE.
    b) manewrowanie jachtem na silniku:
    - zdający wykonuje na jachcie minimum wszystkie manewry podstawowe, wymienione w pkt.4.1.,
    - o ilości, kolejności i rodzaju manewrów decyduje KE,
    c) umiejętność dowodzenia załogą:
    - umiejętność wydawania komend i egzekwowania ich wykonania we właściwym momencie,
    d) praca w charakterze członka załogi:
    - zdający winien wykazać się umiejętnością prawidłowego wykonywania poleceń prowadzącego jacht, odpowiadania na komendy i zachowania się w czasie alarmu „człowiek za burtą”.

    6. Definicje i interpretacje:

    1. Manewry na żaglach powinny być wykonane przez zdającego bez użycia silnika.

    2. Brak komend i poleceń wydawanych załodze przez zdającego egzamin może być traktowany, jako brak umiejętności z zakresu dowodzenia pracą załogi.

    3. Za prawidłowe wykonanie manewrów pod żaglami uważa się:
    a) alarm „człowiek za burtą”:
    - ogłoszono alarm, wyznaczono obserwatora, podano środki ratunkowe w odległości nie większej niż 20 m,
    - podejście do „człowieka za burtą” odbyło się na żaglach, na kursie bajdewind, burtą zawietrzną z prędkością ok. 1 węzła ( ok. 0.5 m/s), w czasie nie dłuższym niż 5 minut,
    - wyznaczono odpowiednio wcześnie osoby do podjęcia „człowieka za burtą” i w zależności od konstrukcji jachtu podjęto go z wody na pokład,
    - udzielono „człowiekowi” niezbędnej pomocy,
    - utrzymano zdolność manewrową jachtu przez cały czas manewru.
    b) odejście od nabrzeża:
    - jacht odszedł od nabrzeża na zadany hals.
    c) dojście do nabrzeża:
    - jacht stanął w określonym przez KE miejscu i w określony przez nią sposób.
    d) dojście do boi:
    - jacht stanął w linii wiatru w odległości skutecznego zasięgu bosaka, a boja znajduje się przed dziobem lub do wysokości want.
    e) odejście od boi:
    - jacht po postawieniu żagli i oddaniu cum odszedł się na określanym przez KE halsie.
    f) stawanie w dryf:
    - podczas kursu bajdewind bez luzowania wybranego foka nastąpiło przejście dziobem linii wiatru, ustawiono jacht burtą do wiatru, płetwę steru wyłożono na burtę nawietrzną i utrzymano jacht w dryfie.

    4. Za prawidłowe wykonanie manewrów na silniku uważa się:
    a) odejście od nabrzeża:
    - jacht odszedł od nabrzeża na zadany hals,
    b) dojście do nabrzeża:
    - jacht zatrzymał się we wskazanym przez KE miejscu,
    c) zaciskanie cyrkulacji:
    - promień cyrkulacji zmniejszył się o połowę w stosunku do promienia bez zaciskania cyrkulacji.


    7. Stosuje się następujące kryteria oceny:

    5 – bardzo dobry
    - zdający wykonuje manewry w sposób bezpieczny i skuteczny, powtarzalny i pewny, bez poprawek, potrafi kierować załogą w sposób zdecydowany,
    4 – dobry
    - zdający wykonuje manewry w sposób bezpieczny i skuteczny bez poprawek, potrafi kierować załogą,
    3 – dostateczny
    - zdający wykonuje manewry pod żaglami lub na silniku w sposób bezpieczny i skuteczny z poprawkami, potrafi kierować załogą w stopniu wystarczającym,
    2 – niedostateczny (ocena nie zaliczająca egzamin)
    - zdający nie potrafi wykonać w sposób bezpieczny i skuteczny manewrów, nie potrafi kierować załogą,
    - ze względu na bezpieczeństwo załogi lub jachtu odebrana została zdającemu komenda podczas egzaminu.

    8. Uwagi końcowe:
    1. Przed egzaminem praktycznym KE powinna zapoznać zdających z niniejszymi wymaganiami, a po jego zakończeniu - omówić wyniki (szczególnie w przypadku ocen niedostatecznych).
    2. KE ma obowiązek zapewnić bezpieczeństwo żeglugi w czasie trwania egzaminu.
    3. Na życzenie zdającego KE powinna umożliwić mu zapoznanie się w czasie kilkunastu minut z własnościami żeglugowymi jachtu.
    4. Jeżeli KE uzna, że wykonywany manewr zagraża bezpieczeństwu załogi lub jachtu, powinna odebrać zdającemu komendę, co oznacza ocenę niedostateczną.
    5. KE decyduje o tym czy wykonany manewr był bezpieczny i skuteczny oraz o ocenie egzaminu.
    6. Droga przebyta przez jacht i liczba zwrotów może być, co najwyżej dwukrotnie większa od uznanej przez KE za niezbędne.
    7. Osoba zdająca egzamin może wykonywany manewr przerwać i powtórzyć go od początku tylko raz.
    8. Egzamin z alarmu „człowiek za burtą” odbywa się na otwartym akwenie.
    9. Ocena końcowa egzaminu praktycznego jest średnią arytmetyczną z poszczególnych jego członów.

    EGZAMIN TEORETYCZNY

    1. Egzamin teoretyczny obejmuje sprawdzenie wiadomości z następujących przedmiotów:
    - przepisy,
    - wiadomości o jachtach: budowa jachtu, teoria żeglowania,
    - nawigacja,
    - locja,
    - meteorologia,
    - sygnalizacja, łączność,
    - ratownictwo,
    - silniki.

    2. Osoby nie posiadające stopnia żeglarza jachtowego dodatkowo zdają egzamin teoretyczny przewidziany na stopień żeglarza jachtowego z przedmiotów: przepisy, locja śródlądowa.

    3. Wiedzę z zakresu wiadomości i umiejętności teoretycznych należy sprawdzić w formie:
    a) egzaminu pisemnego:
    - wypełnienie testu,
    - pisemne odpowiedzi na pytania.
    b) ustnych odpowiedzi na pytania,
    c) rozwiązania zadania z nawigacji (na mapie).
    O wyborze formy egzaminu decyduje KE.

    4. Ocenę niedostateczną z całości egzaminu otrzymuje osoba, która otrzymała ocenę niedostateczną z któregokolwiek przedmiotu.

    5. Zdający może korzystać ze słowników.

    6. Niezbędny zestaw pomocy przy egzaminie teoretycznym:
    - mapa morska polska lub angielska akwenu, na którym nie występuje zjawisko pływów, spis świateł i locja dla obszaru objętym mapą, słownik angielsko- polski, trójkąty nawigacyjne, cyrkiel nawigacyjny.

    Źródło: Komisja Szkolenia PZŻ www.pyaszkolenie.org.pl